- โรงเรียนพี่เลี้ยง
(Mentor
Schools) 4 โรง ทดลองโครงการนำ
ร่อง (เริ่มปี 1999)และทำหน้าที่เป็น
โรงเรียนต้นแบบให้โรงเรียนอื่น
โดยมีสถาบันอุดมศึกษาดูแลและทำ
วิจัยเชิงพัฒนาโดยมหาวิทยาลัยมี
พันธะในการพัฒษนาบุคลากรของ
โรงเรียนเป็นการตอบแทน
- โรงเรียนเครือข่าย
(host
School) อีกจำนวนหนึ่งได้รับคัด
เลือกเพราะมีนโยบายและความ
พร้อมในการจัดการศึกษา สำหรับผู้มีความสามารถพิเศษโดยมีงบ
ประมาณและกำลังสนับสนุน

|
- โรงเรียน
University High
เริ่มหลักสูตรการพัฒนาเด็กที่มี
ความสามารถพิเศษในปี 1991
- ขณะนี้มีเด็กที่มีความสามารถ
พิเศษ 1,700 คนที่ผ่านหลัก
สูตร ส่วนใหญ่เข้าเรียนต่อใน
ระดับมหาวิทยาลัย
- ต้นปี 2000
โรงเรียนมัธยม
17 โรง ได้รับคัดเลือกให้เป็น
ศูนย์ในการคัดสรรและพัฒนา
เด็กที่มีความสามารถพิเศษ
โดยรัฐจัดสรรผู้ประสานงาน 1
คน ให้บริหารโครงการ
|
- ผู้จัดการศึกษาพิเศษ
- หัวหน้าโครงการ
3 คน
- ผู้ประสานงานระดับท้องถิ่นใน
9 เขตการศึกษา 59 คนทำหน้าที่
นิเทศ ผลิตสื่อสนับสนุนครูและ
ผู้ปกครอง ช่วยพัฒนาทางวิชา
การในระดับท้องถิ่น 48 เครือข่าย
ทั่วทั้งรัฐ ตลอดจนเผยแพร่ข้อมูล
องค์ความรู้จากส่วนกลาง
ผู้ประสานงานเหล่านี้จะประจำ
อยู่ตามโรงเรียน ทุกคนต้องผ่าน
การฝึกอบรมในหลักสูตร การ
พัฒนาเด็กที่มีความสามารถพิเศษ มาแล้ว
|
- หลักสูตรฝึกอบรม
ระยะสั้นก่อนออก
ปฏิบัติการ
- มหาวิทยาลัย
4 แห่ง
จัดหลักสูตรมหาบัณฑิต
- มหาวิทยาลัยโมแนช
มี ศูนย์ Krongold Centre ที่ให้บริการในด้านต่างๆ
แก่เด็ก พ่อ แม่ และครู
ในการประเมิน คัดสรร
และให้คำปรึกษา
|